Mam przyjemność wziąć udział w kolejnej odsłonie cyklicznej wystawy „Fotografia i Rzeźba”, tym razem zatytułowanej „Jak pączki w maśle”.
Punktem wyjścia dla tegorocznej edycji jest przewrotna refleksja nad dobrobytem, poczuciem bezpieczeństwa i niepokojem, który potrafi pojawić się właśnie wtedy, gdy wszystko układa się zbyt dobrze. Czy długa passa powodzenia musi kiedyś się skończyć? Czy oczekiwanie na nadchodzącą katastrofę jest przejawem zdrowej czujności, czy raczej błędem poznawczym? A może sami, próbując oswoić niepewność, nieustannie wypatrujemy pęknięć w pozornie stabilnej rzeczywistości?
Tytuł wystawy – „Jak pączki w maśle” – staje się tutaj pretekstem do przyjrzenia się napięciom między komfortem a zagrożeniem, luksusem a katastrofą, poczuciem obfitości a lękiem przed jego utratą.

Jak zawsze w przypadku tego projektu, fotografia i rzeźba traktowane są szeroko i interdyscyplinarnie. Wystawa stanowi przestrzeń spotkania różnych mediów, postaw i sposobów artystycznego reagowania na zaproponowany temat – od tradycyjnych realizacji rzeźbiarskich i fotografii, po instalacje, projekcje wideo, obiekty i działania performatywne.
Cieszę się, że ponownie mogę uczestniczyć w tym przedsięwzięciu i znaleźć się w gronie artystek i artystów podejmujących wspólną próbę interpretacji tak niejednoznacznego tematu.









